این روزها که می گذرد...

زمانش گذشت،اصلا خیلی وقته زمان این حرفا گذشته،ولی من باهاشون حال می کنم!

1.شب است و چهره ی میهن سیاهه

نشستن در سیاهی ها گناهه

تفنگم را بده تا ره بجویم

که هر که عاشقه پایش به راهه

برادر بی قراره.برادر شعله واره.برادر دشت سینه اش لاله زاره

شب و دریای خوف انگیز و طوفان

من و اندیشه های پاک پویان

برایم خلعت و خنجر بیاور

که خون میبارد از دلهای سوزان

برادر نوجوونه.برادر غرق خونه.برادر کاکلش آتش فشونه

تو که با عاشقان درد آشنایی تو که هم رزم و هم زنجیرمایی

ببین خون عزیزان را به دیوار بزن شیپور صبح روشنایی

برادر بی قراره.برادر نوجونه،برادر شعله واره.برادر غرق خونه.برادر کاکلش آتش فشونه

سیاوش کسرایی-با دکلمه ی مهدی فتحی و صدای محمدرضا شجریان اجرا شده

2.هوا دلپذير شد گل از خاک بردمید
پرستو به بازگشت زد نغمه ی امید
به جوش آمد از خون درون رگ گياه
بهار خجسته باز خرامان رسد ز راه

به خويشان، به دوستان،به ياران آشنا
به مردان تيزخشم که پيکار ميکنند
به آنان که با قلم تباهي ی درد را
به چشم جهانيان پديدار مي کنند
بهاران خجسته باد،بهاران خجسته باد.

و اين بند بندگي،
و اين بار فقر و جهل
به سرتاسر جهان،
به هر صورتي که هست
نگون و گسسته باد.

به خويشان، به دوستان،به ياران آشنا،
به مردان تيزخشم که پيکار مي کنند
به آنان که با قلم تباهي ی درد رابه چشم جهانيان پديدار مي کنند
بهاران خجسته باد،
بهاران خجسته باد.

                                            تنظیم آهنگ از کرامت دانشیان                                                      

.ای سرود آوران سپیده3

ای شهیدان در خون تپیده

مژده مژده شد ستم گم

خشم مردم

باز علم کرد

پرچم کاوه از دادخواهی

تا رباید از سر بد کنش تاج شاهی

ای بی آرام

ای فتاده به زنجیره ایام

یک جهش مانده تا برکنی دامیک قدم مانده یک خیز یک گام

بشکنی این قفس

تا بر آری نفس

بانگ برداری از دل به هر بام

روز سرکوبی استبداد

روز جمهوری و آزادی

روز سرکوبی استبداد

روز جمهوری و آزادی

سیاوش کسرایی