این روزها که می گذرد...

سل المصانع ركبا تهيم في الفلوات^(۱)


تو قدر آب چه داني كه در كنار فراتي ؟

شبم به روي تو روز است و ديده ها به تو روشن
و ان هجرت سواء عشيتي و غداتي^(۲)

اگر چه دير بماندم اميد برنگرفتم
مضي الزمان و قلبي يقول انك آت^(۳)

من آدمي به جمالت نه ديدم و نه شنيدم

اگر گلي به حقيقت عجين آب حياتي

شبان تيره اميدم به صبح روي تو باشد
و قد تفتش عين الحيات في الظلمات^(۴)

فكم تمرر عيشي و انت حامل شهد^(۵)


جواب تلخ بديع است از آن دهان نباتي

نه پنج روزه‌ي عمر است عشق روي تو ما را
وجدت رايحه الود ان شممت رفاتي^(۶)

وصفت كل مليح كما يحب و يرضي^(۷)


محامد تو چه گويم كه ماوراي صفاتي

اخاف منك و ارجو و استغيث و ادنو^(۸)


كه هم كمند بلايي و هم كليد نجاتي

زچشم دوست فتادم به كامه ي دل دشمن
احبتي هجروني كما تشاء عداتي^(۹)

فراق نامه ي سعدي عجب كه در تو نگيرد
و ان شكوت الي الطير نحن في الوكنات^(۱۰)